The real secret of being a writer is learning how to lie

Φαντάσου ότι είσαι συγγραφέας. Γράφεις, ας πούμε, ένα βιβλίο για το έργο του Τόμας Χάρντι, έχεις πολύ άγχος, ο εκδοτικός σου οίκος σε πιέζει, η γκόμενα σε άφησε, και η ρημάδα η Μούσα δε βοηθά και δεν εμπνέει. Φαντάσου τώρα ότι βρίσκεσαι στο μοναδικό μέρος όπου θα μπορούσες ίσως να συγγράψεις: σε ένα ειδυλλιακό αγρόκτημα / ησυχαστήριο συγγραφέων και λοιπών υπηρετών του πνεύματος, κάπου στην ήρεμη βρετανική επαρχία.

Ως εδώ άριστα. Συνέχισε λοιπόν να φαντάζεσαι: το αγρόκτημα είναι οικογενειακό, ήσυχο, κάθε πρωί τρως αυγά φρέσκα και φρεσκοαρμεγμένο κατσικίσιο γάλα, αποσύρεσαι στα ιδιαίτερα, παλεύεις με το πόνημά σου έως το μεσημέρι, τρως κάτι ελαφρύ, πάντα από τα θαυματουργά χεράκια της σπιτονοικοκύρισσας, ξανά δουλειά, και το βράδυ δείπνο, κρασί και συζητήσεις υψηλού επιπέδου με τους υπολοίπους διανοούμενους επισκέπτες.

Κάπως έτσι κυλούσαν όλα στο Stonefield – Συγγραφείς και καθηγητάδες προχωρούσαν το θεάρεστο έργο τους, ενώ η νοικοκυρά και ιδιοκτήτρια Beth φρόντιζε να μην τους λείψει τίποτα. Μέχρι που η πολύτιμη δημιουργική ηρεμία διαταράσσεται δια παντός: Στο γειτονικό αγρόκτημα επιστρέφει το πρώην ασχημόπαπο και νυν κύκνος, ονόματι Tamara Drewe.

Η καλλίπυγος και γλυκυτάτη Tamara θα ξεσηκώσει όχι μόνο εσένα, ω σπουδαίε συγγραφέα, αλλά και όλους τους συνδαιτυμόνες σου, από τον πολυγραφότατο Nicholas Hardiman μέχρι τον μυώδη ηλιοκαμένο κηπουρό Andy.

Με χρώματα παλ, με πολύ κείμενο, ακροβατώντας μεταξύ κόμικ και εικονογραφημένου μυθιστορήματος, η διάσημη Βρετανίδα σκιτσογράφος Posy Simmonds σχολιάζει τα χρηστά ήθη της σύγχρονης βρετανικής μεσαίας τάξης, ηθογραφεί, διακωμωδεί, σαρκάζει ανελέητα.

Η βραβευμένη 50χρονη κυρία Simmonds τοποθετεί τα σκάνδαλα που άθελά της προκαλεί η Tamara στην ημι-φανταστική επαρχία του Wessex, εκεί που λαμβάνει χώρα το διάσημο ηθογραφικό μυθιστόρημα του Τόμας Χάρντι, Far from the Madding Crowd, στο οποίο βασίζεται και το βιβλίο της. Οι περιπέτειες της μοιραίας αρθρογράφου Tamara Drewe δημοσιεύτηκαν σε 109 συνέχειες στην εφημερίδα Guardian από το 2005 έως το 2006 (κανείς μπορεί να τις δει όλες εδώ), και κυκλοφόρησαν σε βιβλίο δύο χρόνια αργότερα.

Το 2009 η Simmonds κέρδισε το Prix de la critique της γαλλικής ένωσης κριτικών και δημοσιογράφων κόμικς, ενώ πέρσι η απολαυστικά πιπεράτη ιστορία μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο δια χειρός του μάστορα της βρετανικής κινηματογραφικής ηθογραφίας Stephen Frears. Η ταινία είναι πολύ πιστή στο βιβλίο, τόσο εικαστικά όσο και θεματικά. Κι έχει πλάκα:

Διάβασα την Tamara Drewe πριν από ένα μήνα περίπου και είδα την ταινία αμέσως μετά. Αν και διαφορετικά είδη, είναι και τα δύο αστεία, καυστικά, έχουν ατμόσφαιρα, βρετανική ειρωνεία.

Πάνω απ’όλα, όμως, έχουν έμφαση στη λεπτομέρεια: είχα ήδη αρχίσει το βιβλίο, όταν η φίλη μου η Άννα μου είπε ότι της άρεσε το εξώφυλλο. Παραξενεύτηκα. «Μα δεν είναι τίποτα το σπουδαίο», της είπα. «Το κοίταξες καλά;», απάντησε εκείνη. Όπως πάντα, είχε δίκιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s