Το Μεγάλο Ελληνικό Καλοκαίρι του Έρωτα

Γράφω αυτό το κείμενο κάπου στην Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης, με κατεύθυνση νότο. Η επόμενη έξοδος είναι η Λαμία. Σήμερα, τυπικά τουλάχιστον, οι διακοπές μου τελείωσαν. Σχεδόν συμβολικά, πριν λίγα χιλιόμετρα, ψιχάλισε κιόλας λίγο.

Φέτος ήταν η πρώτη φορά μετά από χρόνια που δεν πήγα σε νησί. Βρέθηκα σε μία κρυμμένη παραλία κάπου στους πρόποδες του Κισσάβου, από εκείνες που κανένας δε φαντάζεται ότι υπάρχουν – τα στενά των Τεμπών, βλέπεις, τις κρύβουν επιμελώς. Εκτός από το μέρος, βγαλμένο από άλλες δεκαετίες, συγκινητικά παρθένο, η ουσία βρισκόταν στην παρέα. Έτσι είναι πάντα. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που τους αρέσει η μοναξιά, αν κι εσχάτως έμαθα να την απολαμβάνω όταν μου επιβάλλεται, κι έτσι προσπαθώ να περνάω τις διακοπές μου με φίλους που μου λείπουν και αγαπώ.

Συναντηθήκαμε στη μοναδική ταβέρνα της παραλίας του μικρού οικισμού, μεσάνυχτα, με τρομερή καταιγίδα. Εμείς ερχόμασταν από Αθήνα, οι άλλοι από Θεσσαλονίκη. Η Β., που μας φιλοξενούσε, ήταν εκεί εδώ και μέρες. Νομίζω δεν πέρασε ούτε καν ώρα όταν η Γ. ρώτησε τι βιβλία είχαμε μαζί μας. Πρώτη και καλύτερη απάντησα εγώ: “To Freedom, βέβαια, ένα graph novel κι άλλο ένα ελληνικό”. Σε εκείνη τη φάση ήθελα απλά να κυλήσει η κουβέντα – ήταν οι πρώτες ώρες των διακοπών μου και την προσοχή μου μονοπωλούσε ένα τοπικό θεσσαλικό τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο. “’Ωστε πήρες το Μεγάλο Αμερικανικό Μυθιστόρημα;”, χλεύασε ο Τ., “Το Δεύτερο Μεγάλο Αμερικανικό Μυθιστόρημα¨, έσπευσα να ανταπαντήσω, “Γιατί, εσύ τι πήρες δηλαδή;”. “Το Καλοκαίρι του Έρωτα”, είπε εκείνος. Γέλασα δυνατά. “Το Καλοκαίρι του Έρωτα; Βίπερ είναι; Άρλεκιν;” “Είναι Μάρτιν Έιμις, άσχετη”. “Καλά, δεν ντρέπεσαι να κυκλοφορείς με τέτοιο βιβλίο; Και τι εξώφυλλο έχει;”. Ακάθεκτη εγώ.

O T., κάθε πρωί, με το Καλοκαίρι του Έρωτα.

Το Καλοκαίρι του Έρωτα του Βρετανού Μάρτιν Έιμις, ο οποίος ανήκει στη σχολή του μεγάλου David Lodge, δεν είναι άλλο από την ατυχή μετάφραση του The Pregnant Widow, ενός από τα τελευταία του βιβλία, που μάλιστα έγινε και bestseller στην πατρίδα του. Η μετάφραση του τίτλου, που, για κάποιο λόγο κάποιος κάπου κάποτε αποφάσισε να μην είναι η Έγγυος Χήρα, προκάλεσε πλήθος ανόητων αστείων μεταξύ μας. Όπως, βέβαια, και το Μεγάλο Αμερικανικό Μυθιστόρημα, (“Και ποιο είναι άραγε το Μεγάλο Γαλλικό Μυθιστόρημα;” “Δεν ξέρω, αλλά, πάντως, το Μεγάλο Ελληνικό Μυθιστόρημα ακόμη περιμένει να γραφτεί”, “Τι δηλαδή, δεν είναι ο Ζορμπάς;”, “Όχι, το Μεγάλο Ελληνικό Μυθιστόρημα γράφεται αυτή τη στιγμή από κάποιο νέο συγγραφέα που δεν έχει ιδέα το μέγεθος αυτού που γράφει”). Εγώ πάντα, όταν άνοιγα το Freedom, ζητούσα από την ομήγυρη ησυχία. Το είχα στην τσάντα μου διαρκώς, και, ακόμα και στην ταβέρνα, την ώρα του φαγητού, την άνοιγα για να το κοιτάζω. “Εκεί είναι”, έλεγε ο Τ., “Δεν πάει πουθενά, είναι Μεγάλο και Αμερικανικό αλλά δεν περπατάει ακόμα”.

Freedom και λοιποί αναστοχασμοί: Ποιος να είναι, άραγε, ο Richard Katz της δικής μου ζωής;

Η Γ. διάβαζε την Αύρα της Σανέλ, του Paul Morand. Παρά την αφοσίωσή μου – ψυχή τε και σώματι – στον υπέροχο κύριο Franzen, ομολογώ ότι το ζήλεψα λίγο. Έριχνα κλεφτές ματιές, και πότε πότε η Γ. μου έλεγε μερικές ατάκες από το χειμαρρώδη αυτοβιογραφικό μονόλογο της Κοκό Σανέλ, όπως αυτή:

Καλά τα λέει η Κοκό.

Η Β., που το χειμώνα έχει ελάχιστο χρόνο για λογοτεχνία, διάβαζε ένα σωρό βιβλία, αδιάκοπα, το ένα μετά το άλλο: την Αύρα της Σανέλ, το Blood Meridian του Cormac McCarthy (που της το χάρισε ο Κ. μόλις το τελείωσε και που εμένα δε μου έκανε καμία αίσθηση να ανοίξω), και μερικά από τα βιβλία για τα οποία έχω γράψει εδωμέσα, όπως, βέβαια, το Corrections του Franzen και την Ανάκριση του Μαγκλίνη, και άλλα για τα οποία θα γράψω σύντομα, όπως φυσικά το Freedom.

Η Β. αφοσιωμένη στην Ανάκριση. Τη διέκοπταν μόνο τα ενθουσιώδη επιφωνήματά μου για το Freedom.

Διαβάζαμε πολλές ώρες. Και σχολιάζαμε. Και κάναμε πολύ μπάνιο, ήπιαμε πολύ τσίπουρο και κρασί, φάγαμε σαρδέλλες παντρεμένες, κάτι τέλειες μελιτζάνες, και ακούγαμε μουσική. Μεταξύ άλλων, ένα πρωί, με θέα το νότιο Θερμαϊκό, ακούγαμε Χειμερινούς Κολυμβητές. Στο δίσκο τους Το Πέρασμά Σου (κατά τη γνώμη μου ο δεύτερος καλύτερός τους μετά τη Μαστοράντζα του Ερντεμπίλ), ένα μελοποιημένο ποίημα από τους Προσανατολισμούς του Ελύτη:

Δεν μπορώ να πω ότι ο Οδυσσέας Ελύτης είναι μεγάλη μου αδυναμία (αν και στο παρελθόν, εν μέσω κάποιου θυελλώδους έρωτος, διάβαζα το Μονόγραμμα διαρκώς και ασταμάτητα), αλλά αυτή η μελοποίηση κι εκτέλεση της Τρελλής Ροδιάς μου αρέσει πολύ. Όπως όλα, έτσι κι αυτό, έπρεπε να το σχολιάσουμε. “Τι θέλει να πει ο ποιητής; Αν δεν είναι η τρελλή ροδιά τότε τι είναι;”, ρώτησε κάποιος. “Τον έρωτα εννοεί, αυτός είναι που μάχεται τη συννεφιά του κόσμου”, πετάχτηκα εγώ. “Και γιατί τρελλή ροδιά; Γιατί όχι ανθισμένη ποτροκαλιά ας πούμε;” Γελάσαμε όλοι. “Μα γιατί η ροδιά είναι σύμβολο γονιμότητας”, μας προσγείωσε η Β. Ως συνήθως.

Μόλις τώρα φτάσαμε στην έξοδο για Σχηματάρι – δεν οδηγώ εγώ. Εγώ γράφω αυτή την ανάρτηση και θυμάμαι τις διακοπές που μόλις τελείωσαν και που δε θα τις άλλαζα για κανένα νησί με καμία, μα καμία άλλη παρέα. Ούτε το Freedom με κανένα άλλο βιβλίο, βέβαια.

12 thoughts on “Το Μεγάλο Ελληνικό Καλοκαίρι του Έρωτα

  1. Καλώς ήρθες λοιπόν! Και περίμενα να σου πω ότι μετά από 8 χρόνια στο ράφι μου διάβασα τις Διορθώσεις του Φράνζεν, χάριν στη δική σου επιμονή! Δεν ξέρω αν θεωρείται παγκόσμιο αριστούργημα πάντως οι οικογενειακές σχέσεις και οι χαρακτήρες που παρουσιάζει είναι πολύ ολοκληρωμένοι, όπως επίσης και η εποχή του χρηματηστηρίου, της κοινωνικής ασφάλισης κ.ά!

    Υ.Γ. 1το σχόλιο για την ατυχή μετάφραση του βιβλίου πολύ πετυχημένο! Το ίδιο κάνουν και στις ξενογλωσσες ταινίες και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί.
    Υ.Γ. 2 Το freedom το αγόρασες από εκδόσεις Ωκεανίδα ή στο πρωτότυπο; (Διατηρείς πάντα τον πρωτότυπο τίτλο του βιβλίου και πολύ μ’αρέσει)

    1. Χαίρομαι πραγματικά που σου άρεσαν οι Διορθώσεις. Θεωρώ ότι είναι ένα πολύ σημαντικό βιβλίο.
      Το Freedom το διάβασα στο πρωτότυπο. Τα αγγλικά είναι η μόνη γλώσσα που μου το επιτρέπει και το εκμεταλλεύομαι..

  2. Welcome back agapimeni mou filenada! Ti oraies diakopes… thelo kai ego… tha me pareis mazi sou se 15 xronia pali na pame ekei parea?? !!! Mou eleipsan ta blogs sou – simera mou esteile i Grit doro to Solar tou Iwan McEwan – to diavases? To ksekinao next week…can’t wait…!

  3. Καλημέρα και καλή επιστροφή! (εύχομαι εκ του ασφαλούς, εγώ δεν επιστρέφω ακόμη)
    μόνο μία ερώτηση : πραγματικά θεωρείς ότι το Μεγάλο Ελληνικό Μυθιστόρημα δεν έχει γραφτεί ακόμη ; Εγώ πιστεύω πως έχει γραφτεί ήδη και δεν είναι ένα, είναι πολλά, το καθένα στη δεκαετία του. Και στον αιώνα του. Και στην κάθε δική μας δεκαετία, και τη δεκαετία που διανύουμε γράφεται κι άλλο και θα περιμένουμε και το επόμενο σε κάθε γλώσσα. Και τελοσπάντων το παγκόσμιο λογοτεχνικό πεδίο είναι πάρα πολύ ευρύ για τέτοιες ταμπέλες και το Μεγάλο ( Χ χώρας) Μυθιστόρημα γράφεται και ξαναγράφεται υπό διαφορετικές συνθήκες κάθε φορά.
    Δεν έχω διαβάσει το Corrections ακόμη (μ’ έχεις ψήσει, δεν το συζητώ) αλλά αυτό το καλοκαίρι θα το αφιερώσω στα «Σακκιά» της Καρυστιάνη με την ίδια ευλάβεια του «Φύλακα στη Σίκαλη» .

    Υ.Γ.: πολύ μ’ άρεσε ως εικόνα η συνεχής ενημέρωση κι επικοινωνία μέσα από το αυτοκίνητο ακόμα κι από τα διόδια του Σχηματαρίου!!!!😀

    1. Σακκιά: Δε μου άρεσαν. Η Μικρά Αγγλία, και τέρμα. Σίκαλη: classic. Θα σου αρέσει πιστεύω. Ενημέρωσέ με!
      Ποιο, λοιπόν, είναι γα σένα το Μεγάλο Ελληνικό Μυθιστόρημα της εποχής μας; Το δικό σου, προσωπικό, Μεγάλο Ελληνικό Μυθιστόρημα;;

    2. Τον φύλακα τον έχω διαβάσει και είναι κλασικό indeed, όσο για Καρυστιάνη ο «Άγιος της Μοναξιάς» και τέρμα. ‘Οσο για το Μεγάλο Ελληνικό Μυθιστόρημα (για φέτος) θα το συνειδητοποιήσω του χρόνου το καλοκαίρι υποθέτω!

  4. Κάπου διάβασα ότι ο Ελύτης, όταν ρωτήθηκε γιατί επιλέγει τόσο συχνά τη λέξη ροδιά, απάντησε ότι του αρέσει η λέξη, πώς ακούγεται! Τόσο απλά!
    Όσο για το blog, μου άρεσε. Ήρθα (κατά λάθος) και θα μείνω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s