Ριχάρδου Γ΄ συνέχεια (και μία μικρή φορολογική απορία)

Σπάνια αγοράζω τα προγράμματα των παραστάσεων που πηγαίνω. Προχτές τα κοίταζα στη βιβλιοθήκη μου: δεν ξεπερνούν τα δάχτυλα του ενός χεριού. Νομίζω τελικά πως τα τσιγκουνεύομαι και βαριέμαι να τα κουβαλάω.

Δεν ξέρω γιατί στην Επίδαυρο αποφάσισα να αγοράσω το πρόγραμμα του Ριχάρδου Γ’. Μάλλον το ήθελα ως αναμνηστικό. Κι επίσης, μου άρεσε πολύ το εξώφυλλο. Το ασπρόμαυρο πρόσωπο του Kevin Spacey, κοντινό, με ένα σμαραγδί μάτι. Ωραίο.

Το πρόγραμμα, εκτός από το ωραίο εξώφυλλο είχε και ωραίο περιεχόμενο. Εκτός από τους αμέτρητους συντελεστές της κολοσσιαίας αυτής παράστασης (κάποιες ειδικότητες ούτε που τις είχα φανταστεί: Fight director, Flying effects κτλ) και κάποια αρχειακά στοιχεία για τη ζωή και το έργο του Shakespeare, είχε και μερικές εξαιρετικές φωτογραφίες όπως αυτή εδώ:

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στο δίγλωσσο πρόγραμμα είναι μία συνέντευξη της Neena Dhillon στον Sam Mendes και τον Kevin Spacey. Εκεί διάβασα ότι ο Mendes ήξερε ότι ο Spacey ήταν γεννημένος για να παίξει το Ριχάρδο βλέποντάς τον στους Συνήθεις Υπόπτους και το Seven, και έμαθα ότι ο Spacey προσέγγισε τη σκοτεινή πλευρά του ρόλου του αξιολογώντας πράγματα για τα οποία έχει μετανιώσει στη ζωή του και ξεθάβοντας πολλά σκατά γι’ αυτό το ρόλο (ναι, έτσι είπε στο περιοδικό του Old Vic ο πρωταγωνιστής και καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου: «you have to unearth all the shit for this role»).

Μετά την απαραίτητη σύνοψη του έργου, που ίσως θα μπορούσε να είναι λίγο λεπτομερέστερη, ένα κείμενο με την ιστορία ενός ρόλου ο οποίος ανέδειξε μερικές από τις μεγαλύτερες υποκριτικές διάνοιες παγκοσμίως. Το μήνυμα είναι σαφές: ο Spacey έχει θέσει πολύ ψηλά τον πήχη. Έχει βάλει ένα πολύ μεγάλο στοίχημα. Δε με εξέπληξε, όπως δε με εξέπληξε και το κείμενο του Simon Tisdall, βοηθού αρχισυντάκτη στην Guardian, ο οποίος συσχετίζει σημερινούς δικτάτορες όπως τον Καντάφι, το Μουμπάρακ και τον Ίντρις με το Ριχάρδο. Η Guardian εξ’ αρχής στάθηκε πολύ κοντά στην παράσταση και τη στήριξε με κριτικές και λοιπά κείμενα.

Δεν μετάνιωσα που αγόρασα το πρόγραμμα. Ήταν αρκετά πλούσιο και σχετικά κατατοπιστικό και τώρα το κοιτάζω και μου φέρνει στο νου μια παράσταση που με εντυπωσίασε πολύ.

Έχω, όμως, μία απορία, και παρακαλώ όποιον μπορεί να μου τη λύσει να το κάνει: Υπάρχει κάποια σχετική φορολογική ρύθμιση η οποία απαλλάσσει το Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε. από την υποχρέωσή του να εκδίδει αποδείξεις για τα προγράμματα των παραστάσεων; Το πρόγραμμα του Ριχάρδου έκανε 5 ευρώ χωρίς απόδειξη.

Θα είναι, πραγματικά, κρίμα, ένας φορέας κρατικός, το μεγαλύτερο φεστιβάλ της χώρας, να παρανομεί, όταν μέχρι κι ο παραγωγός μαρουλιών και πατάτας υποχρεούται να εκδίδει αποδείξεις στις λαϊκές αγορές.

Αναρωτιέμαι.

Υ.Γ.: Χτες με περίμενε μία μεγάλη έκπληξη. Τα στατιστικά του Ιουλίου έδειξαν ότι το blog μου είχε 10,000 επισκέψεις. Ιούλιο μήνα, κατακαλόκαιρο. Παραπάνω από κάθε άλλο μήνα από τότε που το ξεκίνησα. Χάρηκα πολύ!

Και εις Αύγουστον τα σπουδαία.

10 thoughts on “Ριχάρδου Γ΄ συνέχεια (και μία μικρή φορολογική απορία)

  1. Μα η αξία ενός κειμένου (των κειμένων σου, εν προκειμένω) δεν αντικατοπτρίζεται από την αναγνωσιμότητα. Το ότι καταφέρνεις να κάνεις τους αναγνώστες σου να ΘΕΛΟΥΝ να διαβάσουν όσα γράφεις, ακόμα και για θέματα αδιάφορα προς αυτούς, αυτό είναι επιτυχία.
    Ειλικρινά, αυτό ακριβώς συμβαίνει σ’εμένα, όπως πιστεύω πως συμβαίνει και σε άλλους πολλούς εδώ μέσα.
    Και αυτό δεν μπορεί να μετρηθεί με απλούς αριθμούς.

  2. Και στο Φεστιβάλ Φιλίππων συμβαίνει ακριβώς το ίδιο. Για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια λειτουργίας βγήκε το πρόγραμμα προς πώληση (επίσης χωρίς απόδειξη). Όχι τίποτε άλλο αλλά λόγω επαγγέλματος και μένα μου τράβηξε την προσοχή το γεγονός της μη παροχής απόδειξης. Πάντως δεν πρόκειται να το αγόρασω προσωπικά αφού υπάρχει σε pdf στην σελίδα του φεστιβάλ. Κρίμα που μόνο εσείς απολάυσατε τον Kevin Spacey. Εδω πάνω μόνο τις ελληνικές μεταφορές εντάξαμε στο προγραμμα..

  3. Α, χαίρομαι που σου άρεσε τόσο. Εγώ θα το δω την Τετάρτη στο Old Vic και για να ζηλεύεις, σου λέω ότι θα δω και την Κριστίν Σκοτ Τομας στην Προδοσία του Πίντερ. Ιν γιορ φέις! χαχαχα
    Πήρε το μάτι μου κάπου στα σχόλια ότι το έθαψε η Lifo? Γνωρίζεις ποιό όνομα ακριβώς; Είμαι περίεργος.

    ΥΓ. Inherit the wind: Ήμουν κι εγώ εκεί😉

    1. Ένα ένα – απόψε είδες το έργο: πώς σου φάνηκε;;;
      Την Προδοσία πολύ θα ήθελα να τη δω αλλά δύσκολο.. Inherit the Wind ήμουν εκεί 30/10/2009. Μήπως ήμασταν στην ίδια παράσταση;🙂
      Στο Lifo το κείμενο ήταν του Μιχάλη Μιχαήλ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s