Habibi, ή ποιος είναι ο μόνος λόγος που ανυπομονώ να φύγει το καλοκαίρι

Μετράω τις μέρες ως τις 20 Σεπτεμβρίου.

Την Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου, μετά από 6 ολόκληρα χρόνια προετοιμασίας, κυκλοφορεί επιτέλους το καινούργιο graphic epic του Craig Thompson. Η έκτασή του, σχεδόν 700 σελίδες. Ο τίτλος αυτού, Habibi.

Δε θα πολυλογήσω: Το προηγούμενο βιβλίο του Thompson, το Blankets, είναι το αγαπημένο μου graphic novel, το πρώτο που διάβασα, το βιβλίο που με έκανε να αγαπήσω το είδος αυτό, και το τελευταίο βιβλίο που με έκανε να κλάψω. Πριν από ακριβώς 16 μήνες.

Για μένα, το Blankets είναι ένα πολύ σημαντικό βιβλίο. Τόσο σημαντικό, που δεν το έχω πια. Το χάρισα. Χωρίς αφιέρωση. Και δεν το ξανααγόρασα. Μου αρέσει περισσότερο έτσι: Είναι σα να μοιράζομαι με κάποιον το ίδιο βιβλίο, το βιβλίο μου.

Από τα προσχέδια του Blankets: Η εικόνα της αγκαλιάς στο κρεββάτι είναι ίσως η ομορφότερη του βιβλίου.

Ο Craig Thompson, ο οποίος εμπνεύστηκε το Habibi από την Ισλαμική λαϊκή παράδοση και την Αραβική καλλιγραφία, έφτιαξε άλλη μία ιστορία αγάπης, αυτή ανάμεσα στην Dodola και τον Zam.

Ανυπομονώ να δω τις ερήμους και τα χαρέμια, να διαβάσω το κείμενο, να χαζεύω ατελείωτα το ασπρόμαυρο σκίτσο του Thompson, να κοιτάζω τις σελίδες μαγεμένη. Αυτές τις μέρες κοιτάζω το νέο site για το βιβλίο, βλέπω τις εικόνες και συνειδητοποιώ ότι ποτέ ξανά δεν έχω νοιώσει τόση ανυπομονησία για ένα καινούργιο βιβλίο.

Κατά καιρούς διάφοροι φίλοι και γνωστοί μου έλεγαν ότι, εντάξει, καλό το σχέδιο του Thompson, αλλά το Blankets παραήταν συναισθηματικό, άλλοι μου είπαν ότι εντυπωσιάστηκαν, άλλοι ότι βαρέθηκαν λίγο. Όσο για μένα, το Blankets είναι ένα από τα βιβλία που αγαπώ. Εκτός όλων των άλλων, και για δύο επιπλέον λόγους.

Ο ένας είναι ότι ένα μεσημέρι, εκεί που δεν το περίμενα, έλαβα ένα μήνυμα: «Είχες δίκιο για το Blankets». Αυτό. Τίποτα άλλο. Κι ας είχαμε να μιλήσουμε μήνες. Κι ας είχαμε τόσα να πούμε.

Ο δεύτερος λόγος είναι ένας μικρός διάλογος από το βιβλίο:

-Πήρα απλώς να σου πω αντίο.

-Γιατί; Πας πουθενά;

– Δεν πάω πουθενά.

Αυτό. Και ότι το Blankets ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους ξεκίνησα αυτό το blog.

Μετράω τις μέρες ως τις 20 Σεπτεμβρίου. Είναι ακριβώς 55.

4 thoughts on “Habibi, ή ποιος είναι ο μόνος λόγος που ανυπομονώ να φύγει το καλοκαίρι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s