Γερμανία δεν σημαίνει μόνο Μνημόνιο και Μέρκελ

Το κατανοώ. Ειδικά η σήμερον ημέρα δεν προσφέρεται για δημόσιες εκφράσεις θαυμασμού προς τους Γερμανούς και τη χώρα τους. Αλλά δεν μπορώ, θα το πω: αγαπώ τους Γερμανούς, τη Γερμανία, καθώς και κάθε τι γερμανικό.

Θεωρώ ότι οι γερμανικές μπύρες είναι η καλύτερη συνοδεία φαγητού (σε αντίθεση με τις βέλγικες που είναι πιο «ποτό», αλλά να σημειώσω χάριν δικαιοσύνης ότι οι τσέχικες και οι ολλανδικές δεν πάνε πίσω), αγαπώ τα Βretzel και τα Mettbrötchen (ψωμάκια με ωμό κιμά), και βέβαια μερικά από τα ωραιότερα βιβλία που έχω διαβάσει είναι Γερμανών συγγραφέων. Έχω ταξιδέψει άπειρες – κυριολεκτικά – φορές παντού στη Γερμανία (το χωριό Goslar είναι από τα γραφικότερα μέρη που έχω πάει ποτέ), και έχω Γερμανούς φίλους. Και κάτι ακόμα: Θεωρώ ότι το Βερολίνο είναι μία από τις συναρπαστικότερες πόλεις του κόσμου όλου.

Βρέθηκα για πρώτη φορά στο Βερολίνο πριν 10 χρόνια – το ταξίδι ήταν ένα βραβείο που κέρδισα από το πανεπιστήμιο ως φοιτήτρια, και ο σκοπός ήταν να επισκεφθώ τα μουσεία. Έκτοτε επισκέφτηκα το Βερολίνο 6-7 φορές, πήγα σχεδόν παντού, έμεινα σε φοιτητικούς ξενώνες της Warschauerstrasse, είδα τη συγκλονιστική Νεφερτίτη στην παλιά έκθεση στο Charlottenburg, ήπια πράσινη γλυκιά Berliner Kindl Waldmeister (δεν μου άρεσε) στις όχθες του Spree, ανεβοκατέβηκα τη διάσημη σκάλα του Tacheles, τάισα πολικές αρκούδες στο Ζωολογικό κήπο, έκανα πικ νικ μπροστά στον Καθεδρικό. Όμως – παράξενο πράγμα η μνήμη – η πρώτη εικόνα που έρχεται στο νου μου όταν σκέφτομαι την πόλη είναι το παζάρι βιβλίων στην Unter den Linden, μπροστά στο Πανεπιστήμιο Humboldt.

Το παζάρι του Humboldt-Universität zu Berlin δεν είναι μια απλή πλανόδια βιβλιαγορά. Είναι η εξιλέωση του Πανεπιστημίου για το κάψιμο 20,000 βιβλίων της ιστορικής βιβλιοθήκης του επί Τρίτου Ράιχ. Μάλιστα, στο κέντρο της αυλής του Πανεπιστημίου μπορεί κανείς να δει μία ενεπίγραφη πλάκα με τα λόγια του Heinrich Heine: «Αυτό ήταν μόνο ένα προοίμιο. Όπου καίγονται βιβλία, καίγονται τελικά και άνθρωποι».

Η υπαίθρια βιβλιαγορά του Humboldt περιλαμβάνει αντίτυπα των 20,000 βιβλίων που κάηκαν στις 10 Μαΐου του 1933 ως άλλη θυσία στο βωμό του ανελέητου φασισμού. Άρα είναι κατά βάση στα γερμανικά (αν και, κατά τον Γκέμπελς και την παρέα του, στους καταραμένους συγγραφείς περιλαμβάνονταν οι Ernest Hemingway, Jack London, Hellen Keller και άλλοι) . Άρα, όσο και να το θέλω, και παρά τα τόσα χρόνια μαθημάτων γερμανικών, εγώ δεν μπορώ να τα διαβάσω.

Αυτό, βέβαια, είναι μία άλλη ιστορία. Το γιατί, δηλαδή, παρά τα διπλώματα, τα ταξίδια και τα μαθήματα γερμανικών εγώ και η γλώσσα δεν τα πάμε καλά. Καμιά φορά στενοχωριέμαι. Άλλες, πάλι, φορές σκέφτομαι ότι αν τα πηγαίναμε καλά εγώ θα είχα τελειώσει τις σπουδές μου στη Γερμανία αντί για την Αγγλία (ακόμα χαζεύω καμιά φορά το χαρτί από το Πανεπιστήμιο του Tübingen που τόσο με είχε προβληματίσει). Αλλά έμελλε η σχέση μου με τη Γερμανία να παραμείνει σχεδόν τουριστική. Ας είναι.

Υ.Γ.: Μου αρέσει επίσης και η γερμανική μουσική. Και μάλιστα τώρα ακούω αυτό το τραγουδάκι.

Advertisements

11 thoughts on “Γερμανία δεν σημαίνει μόνο Μνημόνιο και Μέρκελ

  1. Κι εγώ αγαπώ τη Γερμανία: Όταν ήμουν παιδάκι, η γιαγιά μου, που είχε ζήσει Δεύτερο Παγκόσμιο, μου τραγουδούσε για να κοιμηθώ Μάρλεν Ντήντριχ και Λιλύ Μαρλέν. Το είχε μάθει τις νύχτες της Κατοχής στη Θεσαλλονίκη, από κάτι «ψηλούς ξανθούς» στρατιώτες όπως μου έλεγε, οι οποίοι περιπολούσαν τραγουδώντας έξω από το παράθυρό της. Εκείνη λούφαζε στο κρεβάτι της και άκουγε το τραγούδι, τόσο συχνά, ώστε το έμαθε απ’ έξω. Δεν ξέρω αν ήταν το σύνδρομο της Στοκχόλμης, ή η εφηβεία που σπαταλήθηκε στο περιβάλλον θανάτου, αλλά η γιαγιά είχε ένα φετίχ με στρατιώτες όλη της τη ζωή. Κι εγώ με τη σειρά μου για ψηλούς ξανθούς Γερμανούς, γερμανική μουσική και μακριές καπαρντίνες.
    Όλα τα παραπάνω όμως, ουδεμία σχέση έχουν με τη Γερμανία ως οικονομικό εκ-βιαστή, τη Γερμανία της Μέρκελ κλπ . Ή μήπως έχουν?

  2. ουφ πάλι συμφωνώ!
    Εγώ πάλι έχω με το Βερολίνο μια σχέση σχεδόν εξάρτησης – δεν αντέχω να μην πάω τουλάχιστον μία φορά το χρόνο (έχω πάει 8-9 φορές από το 2002), άσε που παραλίγο να πάρω και σπίτι στο Kreuzberg
    Επίσης συμπαθώ τους γερμανούς, σε σημείο που να θεωρώ κι ότι μεθάνε (λίγο) καλύτερα από τους βρετανούς!
    Έχω βρεθεί πολλές φορές στην αγορά του Humbolt, έχω φάει καταπληκτικό φαγητό στη βαυαρία, έχω πάει στη χριστουγεννιάτικη αγορά της Νυρεμβέργης, έχω μεθύσει στο Αμβούργο και γενικά γράφοντας, διαπιστώνω ότι μάλλον βρίσκω συνέχεια αφορμές να κλωθωγυρίζω σ΄αυτό το κομμάτι της Ευρώπης
    Α, ναι και με τη γλώσσα, αισθάνομαι το ίδιο: προσπάθησα αλλά… εις μάτην (αυτό είναι ένα αγκάθι στη σχέση μου με τη χώρα πάντως- άλλη σχέση έχεις μ΄έναν τόπο όταν μιλάς τη γλώσσα)
    Ήθελα να σου γράψω και στο προηγούμενο ποστ για τον Π.Λ.Φ. αλλά δεν τα κατάφερα – άλλη φορά ίσως

  3. Μου αρέσε η συζήτηση στο μπλογκ. Λατρεύω τη Γερμανία κ οτιδήποτε γερμανικό, είναι μια μοναδική χώρα που όλοι θα επρεπενα γνωρίσουν. Είναι ο πιο παρεξηγημενος κ πολύπαθος λαός. Τον α’παγκοσμιο τον ξεκίνησαν οι σύμμαχοι, μιάς κ ήθελαν οι δικές τούς χώρες να έχουν τα ινία της οικονομίας. Η γερμανία ως ηττηθεισα πλήρωσε τεράστιες αποζημιωσεις, έχασε εδαφη κ εργοστάσια κ αποτιμηθηκε το νόμισμα της. Φτώχια, πείνα,ανεργία. Οι πολιτικοί ήταν μαριονετες των συμμαχων κ είχαν ξεκοκαλισει οτι απέμεινε στα ταμεία(δημοκρατία της Βαιμαρης).Οι γερμανοί που έμειναν στα εδαφη που αποσπασθηκαν ταλαιπωρηθηκαν απο τούς Γάλλους κ τούς Σλάβους,ιδιαίτερα στήνω Πωλωνια, όπως οι Έλληνες της βορειας Ελλάδας μέχρι το 1912. Η δυσαρέσκεια του λαού για τούς πολιτικούς οδήγησε άσε εκλογες, όπου ο αρχιψευτης Χίτλερ είχε μικρό προβάδισμα. Εκλεχτηκε καγκελαριος απο τον Πρόεδρο, ο όποιος όμως λίγο αργότερα πέθανε. Ο Χίτλερ άρπαξε την ευκαρια κ φανέρωσε το αληθινό του πρόσωπο…. Οι Γερμανοί ποτέ δε συμπάθησαν το ναζισμο, έγιναν αρκετές εξεγερσεις που απέτυχαν.Μια δικτατορία βασίζεται στήνω τρομοκρατία. Αν κάποιος γερμανός αρνουταν να συνεχίσει τον πόλεμο σε κράτησε που δεν είχαν αποσπάσει εδαφη απο τη γερμανία Η την είχαν ταλαιπωρησει(πχ Αγγλία) κ γενικά έφερνε αντίρρηση στα εγκληματικο κ καταπιεστικο αυτό καθεστώς, δε θα εκτελουταν μόνο ο ίδιος, αλλά κ οι συγγενείς του ως συνενοχοι-υποπτοι.
    Πολλοί γερμανοί βοήθησαν άλλους ανθρώπους, εβραίους κ μη να σωθούν.Στήνω Ελλάδα, ενώ είχαν σκοτωθεί γερμανοί αξιωματικοί κ στρατιώτες, οι συμπολεμιστες τούς δε σκότωσαν αμαχους, περιφρονωντας την εντολή του Χίτλερ, στόμ Ορχομενο, τη Γουμενισσα κ σε κάποια περιοχή της νοτιάς ελλάδας. Οι σύμμαχοι με την εισβολή τουςς στ γερμανία έκαψαν ολοσχερώς το 90% της χώρας, φυλακισαν, βασάνισαν, απελασαν κ έφεραν τρομερή πείνα σε ενα λαοπου απεχθανωταν το ναζισμο.Βιαστκαν εκατοντάδες γυναίκες κ κοπέλες, ακόμη κ παιδιά.Η γερμανία βρισκόταν υπο κατοχή μέχρι το 1992.Πολλές οικογένειες χωρίστηκαν. Μεερικοι αξιωματουχοι των συμμαζώνει διαμαρτυρηθηκαν για τααισχη που διαπραχθηκαν απο τούς στρατιώτες τούς κ ανεφεραν οτι οι ναζιστές δε διεπραξαν ούτε το ενα χιλιοστο των εγκλημάτων που διεπραξαν αυτοί.
    Όσο για σήμερα πολλά λαμογια κυβερνούν πολλές χώρες,ανάμεσα τούς την ελλάδα κ τη γερμανία.Αυτό δσημαινει οτι δεν υπάρχουν καλοί πολιτικοί κ ο λαός αναγκάζεται να ψηφίζει τα ίδια λαμογια.Οιλαόι δεν τούς επικροτουν, πρέπει να υπάρχει ομόνοια, αυτούς συμφεροει το αντίθετο για να κουκουλωνουν τα κλεψιμεικα τούς.

  4. Επίσης υπήρξαν πολλοί φιλέλληνες γερμανοί, που βοήθησαν με στρατό την Ελλάδα το 1821. Ο Βίσμαρκ εμπόδισε να κατεβούν οι Βούλγαροι στήνω Ελλάδα, πολλοί γερμανοί βοήθησαν τις ανασκαφες κ μη ξεχνάμε κ την πριγκιπισσα Sίσσυ, εγώ κ οι δικοί μου την αγαπούμε πολύ. Οι γερμανοί ήταν οι μόνοι που σεβάστηκαν τον πολιτισμό της ελλάδας, όλοι οι άλλοι κατεστρεφαν κ λεηλατουσαν, οι Άγγλοι κ οι Γάλλοι κάνουν την πάπια για τα κλεμμμενα τούς. Οι δε Γάλλοι φέρθηκαν άσχημα άρους κατοίκους του Κιλκίς, όπου είναι κ το χωριό μου, η Γουμενισσα, βάζοντας τούς να δουλεύουν εξαναγκαστικα για πάρτη τούς, οι Γερμανοί δεν πηραξαν κανέναν. Η γιαγιά μου έζησε τον πόλεμο κ μια Γερμανίδα αξιωματουχως τη βοήθησε να γίνει καλά κ να ξανάβρει δουλειά, παρόλο που οι θεειοί μού ήταν αντάρτες κ είχαν δολοφονήσει Γερμανούς.
    Οι Γερμανοί επίσης φέρθηκαν φιλικά σε συγγενείς μου που προσπαθουσαν να βρούνε δουλειά, ενώ συμπατριωτες τούς τούς αποκαλουσαν Βουλγάρους κ Τουρκοσπορους.(Είμαι μισή Μακεδονισσα, μισή Ποντιάς). Περιττό να πω οτι Γερμανοί μου φέρθηκαν φιλικά, εενω άλλοι, κυρίως έλληνες, προδώσανε τη φιλία μου μαζί τούς. Ο παππούς μου ήταν παιδάκι στήνω κατοχή, στο σπιτιτους έμενε κ ένας Γερμανός αξιωματικός, ούτε τούς διάταζε, ούτε τούς φερθηε άσχημα, τούς φερόταν ευγενικά κ καθάριζε τις μπότες του έξω απο το σπίτι για να μη ακονίζει τούς χώρους.

  5. Τέλος με συγκινήσεις η ιστορία της Lillie Marlen που ανέφερε τη γιαγιά της που άκουγε τούς στρατιώτες να τραγουδούν. Τα περισσότερα γερμανικά εμβατήρια έχουν στίχους όπου οι πολεμιστές νοσταλγούμε την ειρήνη, τον τόπο κ τούς δικούς τούς κ τις αγαπημένες τούς που άφησαν πίσω.
    Άλλη μια ιστορία απο το χωριό μου. Ο θείος μου ήταν παιδάκι στήνω κατοχή, μωρό, οι Γερμανοί μάζευαν τρόφιμα η ζώα μόλις μπήκαν στο χωριό κ έφυγαν. Πρίν φύγουν όμως, ο αξιωματικός πρόσεξε την οικογένεια του θείου μου, οι γονείς ήταν μελαμψοι, μα το μωράκι ξανθό, λυπήθηκε το παιδί κ δεν πήρε την αγελάδα τούς. (Οι συγγενοις μου ήταν έλληνες, δεν είχαμε μιγαδες, πολλοί ήτανξανοθοιιος μικροί κα μεγαλωνοντας έγιναν μελαμψοι απο τον ήλιο). Μερικοί στη περιοχή μου έπαιζαν μπάλα με έλληνες κ διασκέδαζαν όλοι μαζί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s