Άκουσα τις γοργόνες να τραγουδούν…

Η περίπτωση της κυρίας Val McDermid είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Εκτός του ότι είναι μία από τις διασημότερες Βρετανίδες συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων, εκτός του ότι είναι η συγγραφέας πίσω από το Wire In The Blood, μίας από τις δημοφιλέστερες αστυνομικές σειρές στη Μεγάλη Βρετανία, η κυρία Val McDermid είναι λεσβία και δεν το κρύβει. Κάθε άλλο: η ηρωίδα των πρώτων της μυθιστορημάτων, η δημοσιογράφος Lindsay Gordon, ήταν μία από τις πρώτες λεσβίες ηρωίδες στη χώρα της.

Άρχισα να διαβάζω το The Mermaids Singing διστακτικά και μετά από περίπου 50 παροτρύνσεις της φίλης μου της Δάφνης, που είναι ο απόλυτος guru του crime fiction. Οι λόγοι των δισταγμών μου ήταν επιεικώς ανόητοι: 1. Κάποτε είχα προσπαθήσει να δω ένα επεισόδιο του Wire In The Blood, ο ήχος ήταν κακός και δεν κατάλαβα την υπόθεση, 2. Φαντάστηκα ότι, αφού γράφτηκε το το 1995, το The Mermaids Singing θα ήταν ένα παρωχημένο δείγμα βρετανικού crime fiction.

Στο The Mermaids Singing, το οποίο δανείστηκε τον τίτλο του από το υπέροχο Love Song of J. Alfred Prufrock του T.S. Eliot, μία σειρά ειδεχθών φόνων νεαρών αντρών ταράσσουν τα ήρεμα νερά μιας επαρχιακής βρετανικής κωμόπολης. Οι φόνοι έχουν ξεκάθαρα σεξουαλικές προεκτάσεις και περιλαμβάνουν ακραία μεσαιωνικά βασανιστήρια. Η αστυνομία βρίσκεται στο πουθενά, τα διαμελισμένα σώματα συσσωρεύονται, και εδώ είναι που κάνει την πρώτη του εμφάνιση ο γοητευτικός ψυχίατρος-profiler κύριος Tony Hill, ο οποίος, με το χάρισμα που έχει να διεισδύει στο μυαλό των ψυχοπαθών, αναλαμβάνει να βοηθήσει την ντετέκτιβ Carol Jordan στην υπόθεση.

Η ομολογουμένως ιδιαίτερη κυρία Val McDermid

Το The Mermaids Singing θα μπορούσε να είναι ένα απλά τυπικό καλό crime story.  Αλλά δεν είναι: Η Val McDermid, η οποία έχει αρθρογραφήσει πλειστάκις για την ομοφυλοφιλία στη λογοτεχνία, χρωμάτισε όλους τους χαρακτήρες της πολύ ιδιαίτερα – τα κεφάλαια εναλλάσσονται μεταξύ των ερευνών και του ημερολογίου του δολοφόνου. Ο καταξιωμένος πλην όμως βασανισμένος Tony Hill, εθισμένος στο phone sex και με σοβαρά προβλήματα στύσης, οι ομοφυλόφιλοι αλλά και οι ομοφοβικοί αστυνόμοι, η Carol Jordan, ωραία, νέα και ατυχής, ο κόσμος των τραβεστί, όλοι αυτοί απαρτίζουν ένα σύμπαν εσωτερικής και εξωτερικής αγωνίας, ενοχής και φρίκης.

Η Val McDermid έχει δηλώσει ότι εμπνεύστηκε την ιστορία αυτή οδηγώντας στον αυτοκινητόδρομο. Σταμάτησε, είπε, στο πλάι (ελπίζοντας να μην κυκλοφορεί τριγύρω η τροχαία) για να κρατήσει σημειώσεις. Δεν το κρύβω. Το σπουδαίο The Mermaids Singing, το οποίο βραβεύτηκε με το CWA Gold Dagger Award το 1995, μου κίνησε την περιέργεια όχι μόνο να διαβάσω κι άλλα βιβλία της McDermid, αλλά και να μάθω περισσότερα για την ίδια: εκτός από το ότι υπήρξε συμμαθήτρια του Gordon Brown, ζει με τη σύντροφό της και τον υιοθετημένο γιο τους στη Σκωτία, και έχει ένα μυαλό γεμάτο ιστορίες με ψυχοπαθείς δολοφόνους. Εξαιρετική.

O Independent χαρακτήρισε τη McDermid ως μία «θορυβώδη Φερράρι μες στην πολυκοσμία και την κίνηση του δρόμου του crime fiction». Έχει δίκιο. Αν μη τι άλλο, η McDermid δεν περνάει απαρατήρητη.

Είναι η πρώτη φορά μετά από καιρό που θα διαβάσω δεύτερο βιβλίο του ιδίου συγγραφέα στη σειρά. Δεν το συνηθίζω. Και μια που, αν και Ιούνιος, έξω βρέχει, θα δω και μερικά επεισόδια του Wire In The Blood.

Δάφνη, για ακόμη μία φορά, είχες δίκιο (και ξέρω πόσο θα σου αρέσει αυτή εδώ η τελευταία φωτογραφία!)

6 thoughts on “Άκουσα τις γοργόνες να τραγουδούν…

  1. Να το τολμήσεις και μόνο για τις μουσικές του αναφορές!
    Εγώ το έχω ήδη αγοράσει, αλλά μέχρι τα τέλη Ιουνίου δεν θα έχω χρόνο για να το διαβάσω.

    ΥΓ. Είδα τις προάλλες το ποστ για το in-flight περιοδικό και πρέπει να σου πω ότι είχα το τεύχος στην κατοχή μου μέχρι ένα μήνα πριν! Συλλέγω τα περιοδικά από τις πτήσεις και αυτό ήταν το περιοδικό από τη μοναδική, αν δεν απατώμαι, πτήση που έχω κάνει με την Air Lingus. Απίστευτο και όμως αληθινό.

  2. ΑΓΙΑΤΗ γειά σου.
    Ειμαι και εγώ fun,μεταξύ αλλων, της noir λογοτεχνιας,αλλά και της pulp-science fiction-magna
    Και θέλω να σου πω ότι στην VAL MC DERMID,με «σύστησε» ο μεγάλος απών STIEG LARSON,στο
    GIRL WITH A DRAGON TATOO,οπου ο ηρωάς του,ΜΑΙΚΛ ΜΠΛ. διάβαζε, αναφέροντας μάλιστα ότι, το mermeid’s singing ειχε ένα φρικτό τέλος.
    Υ.Γ Είναι απίστευτο ότι υπάρχουν καποιοι που διαβάζουν περισσότερο και από τον υποφαινόμενο.!
    d.v.m k.e.ninos
    filothei 7-6-11

    1. Αν και έχω διαβάσει και τα 2 βιβλία αυτό που μου έγραψες δεν το θυμόμουν καθόλου! Το Mermaids Singing έχει όντως άρρωστο τέλος. Θα το ψάξω και ίσως γράψω κάτι για αυτό το σχόλιό σου! Ευχαριστώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s