“I love walking in London”, said Mrs. Dalloway.

Όποτε βρίσκομαι στο Λονδίνο πηγαίνω στο Foyles. Είναι το πιο αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο, όχι μόνο γιατί είναι πάντα τρομερά ενημερωμένο, όχι μόνο για τις διάσπαρτες δερμάτινες πολυθρόνες, αλλά και γιατί δεν υπάρχει άλλο βιβλιοπωλείο με τόσο κατατοπισμένο προσωπικό: το ράφι με τις προτάσεις των υπαλλήλων, μόλις μπαίνεις αριστερά, είναι πάντα συναρπαστικό.

Αυτή τη φορά πήγα κατευθείαν στο τμήμα των graphic novels. Ήθελα να δω αν βγήκε επιτέλους το Habibi του Craig Thompson (τζίφος, βγαίνει το Σεπτέμβριο). Χάζευα ανέμελη, μέχρι που έπεσα πάνω στο Obsolete του Mikkel Sommer. Το βιβλίο είναι μόνο 24 σελίδες και κυκλοφόρησε πριν 1 μήνα περίπου, έχει ελάχιστο κείμενο και μία καταπληκτική εικονογράφηση.

Η ιστορία παρακολουθεί δύο βετεράνους στρατιώτες ενός αδιευκρίνιστου πολέμου, οι οποίοι έχουν επιστρέψει στην Αμερική, στοιχειωμένοι από τα φαντάσματα του παρελθόντος. Φλερτάρουν με την αυτοκαταστροφή, μέχρι που αποφασίζουν να ληστέψουν μία τράπεζα. Και τότε όλα αλλάζουν.

Πήρα το βιβλίο και κάθισα σε μία πολυθρόνα. Το διάβασα ολόκληρο, και, μόλις το τελείωσα το ξαναδιάβασα από την αρχή. Δεν ήταν μόνο η εικονογράφηση που με εντυπωσίασε. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο ο Sommer αναπτύσσει τη σχέση των δύο αντρών, τα όσα τους δένουν και αυτό που τελικά τους χωρίζει με βία.

Ακόμη περισσότερο, όμως, εντυπωσιάστηκα από τον ίδιο τον Mikkel Sommer, ο οποίος είναι μόλις 23 ετών. Γεννημένος στην Κοπεγχάγη, σήμερα ζει στο Βερολίνο και εργάζεται ως σκιτσογράφος. Στο εσωτερικό του βιβλίου περιγράφει τον εαυτό του ως εξής (ναι, καθισμένη αναπαυτικά στη δερμάτινη πολυθρόνα, έβγαλα το κινητό μου και τράβηξα φωτογραφία):

Το πιο ωραίο ήταν ότι δεν ήμουν η μόνη που είχε πάρει ένα βιβλίο από το ράφι και το διάβαζε αφοσιωμένη. Ένα ζευγάρι φοιτητών καθόταν στη μοκέτα του διαδρόμου και χάζευαν κάτι manga. Ένας ηλικιωμένος κύριος καθόταν σε μία πολυθρόνα και ξεφύλλιζε μία βιογραφία.

Έφυγα από το Foyles μία ώρα αργότερα. Περπατώντας στο Charing Cross road σκεφτόμουν πόσο ωραίο θα ήταν να υπήρχε ένα τέτοιο βιβλιοπωλείο στην Αθήνα. Αναμενόμενο, φαντάζομαι.

5 thoughts on ““I love walking in London”, said Mrs. Dalloway.

  1. Παράθεμα: Don't Ever Read Me

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s