Let London Shake

Βρίσκομαι στο Λονδίνο. Απόψε μπορώ πλέον να πω με ασφάλεια ότι είναι η πιο αγαπημένη μου πόλη στον κόσμο. Από όλες. Όλες. 

Στο μετρό για το σπίτι της φίλης μου συνειδητοποίησα ότι, μετά από τόσα χρόνια, ήξερα ακόμα τη σειρά των σταθμών ένα προς ένα, ήξερα τη μυρωδιά του υπογείου, συνειδητοποίησα πόσο πολύ μου λείπει αυτή η πόλη η οποία, όταν είχα πρωτοέρθει το 1997, με βασάνιζε τόσο. Τότε, θυμάμαι, κοιτούσα τον ουρανό, φανταζόμουν ότι ένα από όλα αυτά τα αεροπλάνα πήγαινε στην Αθήνα κι ευχόμουν να είμαι κι εγώ μέσα. Συγκινήθηκα.

Λίγο αργότερα συνάντησα ένα φίλο για φαγητό. Είναι κάπως παράξενο με μερικούς ανθρώπους – πώς, δηλαδή, παρά το χρόνο που περνάει, θέλεις μόνο δέκα λεπτά για να αρχίσεις να μιλάς λες και τον έβλεπες τον άλλο κάθε μέρα.

Τον βρήκα να με περιμένει σε ένα από αυτά τα καινούργια μοδάτα φωτεινά εστιατόρια του Soho, από εκείνα που ούτε κατά διάνοια δεν μπορούσα να επισκεφτώ ως φοιτήτρια. Έκατσα, και μετά από περίπου τέσσερα λεπτά (και πολύ λέω) η κουβέντα έφτασε σε αυτό εδώ το blog. Μου είπε ότι το διαβάζει, ότι τα βιβλία για τα οποία γράφω δεν τον ενδιαφέρουν μεν αλλά ότι του αρέσει όπως γράφω (το πήρα ως κομπλιμέντο), με ρώτησε αν όντως έχω διαβάσει όλα αυτά τα βιβλία (και είπα ναι, προφανώς), και μετά, πάνω από ένα μαρτίνι με ανανά και φασκόμηλο, η κουβέντα έφτασε στον Τζέιμς Τζόυς. Για την ακρίβεια, στον Οδυσσέα. Του είπα ότι δεν τον έχω διαβάσει («όπως ούτε και τον Δον Κιχώτη», έσπευσα να προσθέσω), και εκείνος μου είπε, κάπως ανέμελα, να διαβάσω, λέει, τις τελευταίες 10 σελίδες του βιβλίου.

Τον κοίταξα παραξενεμένη. «Τι εννοείς;», είπα, «Να διαβάσω το τέλος του βιβλίου;» «Ε, ναι», απάντησε εκείνος χαλαρός, «Και καμιά φορά είναι ωραίο να το ανοίγεις τυχαία και να διαβάζεις όποια σελίδα τύχει», συνέχισε. Έβλεπα στα μάτια του έναν ενθουσιασμό εγώ που ποτέ δεν έχω νοιώσει.

«Α, εγώ λειτουργώ αλλιώς», είπα. «Σε όλα, μάλλον. Έχω ήδη κάνει την υπέρβαση του να αφήνω ένα βιβλίο που για κάποιο λόγο δεν μπορούσα να συνεχίσω. Αλλά ως εκεί. Δεν μπορώ να ανοίγω ένα βιβλίο και να διαβάζω τυχαίες σελίδες, απλά δε γίνεται». Με κοιτούσε με κατανόηση. «Η σχέση μου με τα βιβλία είναι μάλλον όπως αυτές με τους ανθρώπους, θέλω να είναι ξεκάθαρες, σε κουτάκια, να έχουν αρχή, μέση και τέλος, να ξέρω τι γίνεται», συνέχισα ακάθεκτη. Νομίζω ακουγόμουν σαν ένα control freak που του προσέβαλαν τα χρηστά ήθη.

Λίγο το μαρτίνι, λίγο το ότι είχαμε πολλά να πούμε (οι μισοί κοινοί μας φίλοι παντρεύτηκαν, ποιος νοιάζεται μωρέ για τον Οδυσσέα), το θέμα της κουβέντας άλλαξε.

Στο μετρό για το σπίτι ξανασκέφτηκα αυτά που είπαμε. Δεν ξέρω, αλλά αν η σχέση με μία πόλη είναι όπως η σχέση με τους ανθρώπους, εξελίσσεται και αλλάζει, και αν η σχέση με τα βιβλία είναι και αυτή όπως αυτή με τους ανθρώπους, σύνθετη και με εναλλαγές, τότε τα πράγματα είναι κάπως παράξενα.

Γράφω αυτό και αναχωρώ για την πλησιέστερη pub, να το σκεφτώ καλύτερα.

3 thoughts on “Let London Shake

  1. Να μη χάσεις το Ecstasy του Μike Leigh. Το μετέφεραν, για καλή σου τύχη, στο Duchess επί της Drury. Είναι καταπληκτικό και ευχάριστο.
    Επιπλέον, μιας που τριγυρνάς εκεί, φάε και ένα γιαούρτι από το γιαουρτομάγαζο που άνοιξε στο Σόχο. Είναι μία ένοχη απόλαυση, όμως, γιατί είναι πολύ trendy.😉

    1. Για ανθρώπινο γιαούρτι δε με βλέπω (ίου) και δεν ξέρω αν θα προλάβω την παράσταση.. Αλλά γιατί «για καλή μου τύχη» το Duchess? Είναι τόσες οι αναμνήσεις από το Hampstead – τι να μας πει και το West End..😉

  2. Παρεξήγησες! Για καλή σου τύχη, το μετέφεραν. Διαφορετικά, θα είχε τελειώσει. Εγώ είδα στο λόφο την τελευταία παράσταση.😉
    Σταμάτα εσύ… Το West End είναι πολύ καλό. Άντε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s