Η Θλιμμένη Λεμονόπιτα

Υπάρχουν κάποια βιβλία που έχουν μία εξαίσια κεντρική ιδέα και την απογειώνουν. Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι το The Handmaid’s Tale της Margaret Atwood, το οποίο εύκολα συγκαταλέγεται και στα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ. Από την άλλη, υπάρχουν βιβλία που καταφέρνουν να απογειώσουν μια όχι και τόσο εξαίσια ιδέα, όπως το The Finkler Question του Howard Jacobson, το οποίο διάβασα πρόσφατα. Τέλος, υπάρχει και άλλη μία κατηγορία βιβλίων: αυτά είναι τα βιβλία που, ενώ έχουν μία εξαιρετική κεντρική ιδέα, δεν ξέρουν τι να την κάνουν. Νομίζω ότι αυτή είναι και η πιο θλιβερή κατηγορία.

Το The Particular Sadness of Lemon Cake της Aimee Bender δεν έχει ακόμα μεταφραστεί στα ελληνικά. Επίσης χαίρει όχι ενός αλλά δύο όμορφων εξωφύλλων. Και έχει και μία πολύ πρωτότυπη κεντρική ιδέα. Ανήμερα στα γενέθλιά της, η 8χρονη Rose δοκιμάζει το κέικ λεμόνι που έφτιαξε ειδικά για εκείνη η μαμά της. Στην πρώτη μπουκιά κάτι την ενοχλεί. Στη δεύτερη η Rose έχει καταλάβει ότι, εκτός από τη γεύση του λεμονιού, μπορεί να γευτεί μία απουσία, ένα κενό, μία θλίψη: την απουσία, το κενό και τη θλίψη που νοιώθει η μητέρα της. Για χρόνια, η Rose παλεύει να ζήσει και να συμβιβαστεί με αυτό το χάρισμα που είναι και κατάρα μαζί, για χρόνια μπορεί να γευτεί τα πιο καλά κρυμμένα συναισθήματα των ανθρώπων που φτιάχνουν το φαγητό που τρώει. Παράλληλα, η Rose, όπως όλοι μας, έχει να ανησυχήσει και για τη σχέση με τον πατέρα της, τον αδερφό της που είναι μεταφορικά και κυριολεκτικά ενίοτε απών, για το μέλλον της.

Άρχισα το βιβλίο με πολλές αξιώσεις. Εξηγούμαι: βλέποντας την υπόθεση θεώρησα ότι θα ήταν τουλάχιστον ένα καλό βιβλίο στο είδος του. Οικογενειακά βάρη, δύσκολες σχέσεις, η ματιά ενός μικρού κοριτσιού που βασανίζεται μαθαίνοντας τις πιο απόκρυφες σκέψεις όσων αγαπάει τρώγοντας μία μπουκιά φαγητό.

Έπεσα έξω. Η Aimee Bender μου θύμισε το εαυτό μου όταν πρωτοέμαθα να κάνω ποδήλατο με δύο ρόδες: από τον ενθουσιασμό μου έπεσα. Η Bender σκέφτηκε ένα καλό θέμα, αβανταδόρικο, όπως λέμε. Μοιάζει με κάποια άλλα (στο νου μου, για παράδειγμα, ήρθε το Chocolat με τη Juliette Binoche), αλλά έχει κάτι πολύ ιδιαίτερο, κάτι που θα μπορούσε να κάνει το βιβλίο ένα από αυτά που όχι μόνο διαβάζεις ευχάριστα, αλλά και να τρέχει σα νερό.

Η Bender, όμως, κατάφερε να χαθεί μες στο θέμα, η ιστορία είχε όχι μία αλλά δύο κοιλιές, το χάρισμα της μικρής Rose κάποια στιγμή παύει να αποτελεί τον κεντρικό άξονα, τα side stories κάπου προκαλούν σύγχυση. Το διάστημα που διάβαζα το βιβλίο έψαξα στο διαδίκτυο για περισσότερες πληροφορίες για τη συγγραφέα. Έπεσα πάνω σε μία συνέντευξή της, στην οποία, αφού προειδοποιούσε όσους δεν έχουν τελειώσει το βιβλίο να μη συνεχίσουν να διαβάζουν όσα θα πει, μιλούσε για μία ανατροπή, μία μεγάλη έκπληξη που περίμενε τον αναγνώστη στο τέλος του βιβλίου. Υπάκουσα σαν καλή μαθήτρια, σταμάτησα να διαβάζω τη συνέντευξη, και επέστρεψα σε αυτήν όταν πλέον τελείωσα το βιβλίο. Ή κάτι δεν πάει πια καλά με τα αγγλικά μου (οκ, πιθανό, τόσα χρόνια πέρασαν που γύρισα από την Αγγλία), ή κάτι δεν πάει πια καλά με την αντιληπτική μου ικανότητα (τι να πω), αλλά εγώ ούτε ανατροπή κατάλαβα, ούτε το τέλος του βιβλίου, ούτε τελικά ποιο ήταν το νόημά του.

Όποιος το έχει διαβάσει (και κατάλαβε, ή, τουλάχιστον, έτσι νομίζει) παρακαλώ να μου εξηγήσει. Οι υπόλοιποι μπορούν εάν θέλουν να του δώσουν μια ευκαιρία σε κάποια παραλία.

Υ.Γ.: Όταν αγόρασα το βιβλίο, το έδειξα στην ξαδέρφη μου. Τη ρώτησα πώς πιστεύει ότι θα μεταφραστεί ο τίτλος του στα ελληνικά – πολλές φορές γελάμε με τις παράξενες ή άσχετες μεταφράσεις των τίτλων αγγλόφωνων βιβλίων στα ελληνικά. Μου είπε ότι πιθανώς να το πούνε «Η Θλιμμένη Λεμονόπιτα». Εκείνη την ώρα γέλασα. Τώρα νομίζω ότι παίζει και να έπεσε μέσα.

7 thoughts on “Η Θλιμμένη Λεμονόπιτα

  1. Α μπράβο. Κι εγώ στο τέλος ψαχνόμουνα (Τι δεν κατάλαβα;) κι αναρωτιόμουν αν με προδίδουν τα αγγλικά μου. *ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΠΟΪΛΕΡ Χελόου; Τι προσπαθείς να πεις, ότι ο αδελφός έγινε η καρέκλα που έβαλε η ηρωίδα στο ντουλάπι της; Αυτό; (Και δεν φάνηκε λίγο αστείο στο τέλος που όλη η οικογένεια βγήκανε χαρισματικοί, κάτι σαν τους X-men ένα πράμα; Εκεί που θα έπρεπε να είναι συγκλονιστικό, όλοι να έχουν την πετριά τους και να μην το ξέρει ο ένας για τον άλλον επειδή τόσα χρόνια δεν ξέρουν πώς να επικοινωνήσουν μεταξύ τους;) ΕΝΤ ΟΒ ΣΠΟΪΛΕΡ*

    Το βιβλίο είναι διαβαστερό (το διάβασα σε ένα βράδυ – βέβαια, βοήθησε πάρα πολύ κι η αϋπνία μου), και σε ορισμένες σελίδες του είχε ωραία ατμόσφαιρα, αλλά είχε και μεγαλύτερες προοπτικές σκοταδίλας που δεν νομίζω ότι τις εκμεταλλεύτηκε η Bender. Έμεινε λίγο στην επιφάνεια. Κάπως σαν να μη θέλει να πολυζορίσει τον αναγνώστη (αυτό το πρόβλημα έχω και με το Room, αλλά θα πω τον καημό μου στο σχετικό ποστ). Και φαντάσου ότι ψοφάω για δυσλειτουργικές οικογένειες, δύσκολους χαρακτήρες, ανείπωτα πράγματα και ανεξήγητα ερωτήματα.

    Επίσης, μου φάνηκε πολύ άνισο ως προς το ρυθμό του. Καταλαβαίνω ότι ένα βιβλίο μπορεί αλλού να πηγαίνει γρήγορα κι αλλού αργά, αλλά τούτο δω έμοιαζε λίγο ξεκούρδιστο.

    1. ***spoiler*** Τον έκλεισε στη ντουλάπα της;;; εγώ αυτό δεν το έπιασα! Και τι ήταν αυτό με το στυλό και τη σημείωση πάνω στην καρέκλα; Πω πω, τα καλύτερα μου ξέφυγαν.. ***end spoiler***

      1. *ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΠΟΪΛΕΡ Καλά, μην το δένεις και κόμπο. Αυτό (νομίζω ότι) κατάλαβα, αλλά δεν θα στοιχημάτιζα ούτε τρίχα από τα μαλλιά μου. Ήλπιζα ότι θα διασταυρώναμε τις απόψεις μας για το τέλος μπας και καταλάβω τι έγινε. Στιλό-καρέκλα: Του ζήτησε να χρησιμοποιεί μόνο την καρέκλα με το σημάδι, για να ξέρει ποια καρέκλα είναι ο αδελφός της και να την κρατήσει. Δηλαδή, νομίζω. Και πάλι. ΕΝΤ ΟΒ ΣΠΟΪΛΕΡ*

      2. *ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΠΟΪΛΕΡ Α, και όταν λέω ντουλάπα, εννοώ αυτή που της έδωσαν στο εστιατόριο. ΕΝΤ ΟΒ ΣΠΟΪΛΕΡ*

      3. ***spoiler*** A, ναι, οκ,makes sense. Αξίζει να διαβάσεις συνεντεύξεις της, πάντως. Νομίζει ότι έγραψε τον Οδυσσέα, και λίγα λέω ***end spoiler***

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s