“I want the miles between us to be real and long. This will be our law.”

Το 1975 ένας ιστορικός τέχνης ανακαλύπτει έναν παράξενο πίνακα σε μία γκαλερί του SoHo. Ο πίνακας απεικονίζει μία γυναίκα ξαπλωμένη στο πάτωμα. Ένα ολόκληρο λεπτό αργότερα ο άντρας διαπιστώνει ότι στον πίνακα υπάρχουν άλλες δύο καλά κρυμμένες μορφές. Εντυπωσιασμένος, αφού τον αγοράζει, προσεγγίζει και γνωρίζει τον καλλιτέχνη. Κάπως έτσι αρχίζει η φιλία του Leo με τον Bill. Από έναν παράξενο πίνακα όπου τίποτα δεν είναι όσο απλό φαίνεται με την πρώτη ματιά.

25 χρόνια μετά, ο μοναχικός και μισότυφλος πια Leo αφηγείται τη φιλία τους, την κοινή τους πορεία στη ζωή, τις σχέσεις με τις γυναίκες τους και τους δύο γιους τους.

Η ζωή των καλλιτεχνών στη Νέα Υόρκη, από τις μικρές ακατάστατες σοφίτες τους μέχρι τις εκθέσεις σε μεγάλες σοφιστικέ γκαλερί της Tribeca, οι αγωνίες τους, η εξέλιξή τους, αλλά, παράλληλα, και οι καθημερινές ιστορίες τους, οι σχέσεις τους, αλλά κι αυτές με τα παιδιά τους, όλα αυτά αποτελούν την ιστορία της Siri Hustvedt. Η ίδια η Νέα Υόρκη παίρνει σάρκα και οστά σαν κανονικότατος χαρακτήρας, με πρόσωπο, μυστικά, προτιμήσεις και προσωπικότητα.

Οι ερωτικές σχέσεις και η πολυπλοκότητά τους απασχολούν πολύ τους ήρωες της Ηustvedt (Ίσως στο ωραιότερο κομμάτι του βιβλίου ο αφηγητής περιμένει με αγωνία τη γυναίκα του που τον έχει εγκαταλείψει. Έχει να τη δει μήνες. “By the morning of her arrival, Ι had reached a pitch that felt something like an inner scream. As I wandered around the loft trying to calm myself, I realized that I was holding my chest like a man who had just been stabbed”).

Η Hustvedt όμως δεν εξαντλείται εκεί. Κάθε άλλο. Ενδιάμεσα παρεμβάλλει ένα σωρό συζητήσεις για την τέχνη (Σε μία από τις πρώτες τους συζητήσεις, ο Leo με τον Bill αναλύουν τα έργα του Cezanne: “That’s the problem with seeing things. Nothing is clear. Feelings, ideas shape what’s in front of you. Cezanne wanted the naked world, but the world is never naked. In my work, I want to create doubt.” He stopped and smiled at me. “Because that’s what we’re sure of.”), την υστερία, την κατάθλιψη, τις διατροφικές διαταραχές (η ψυχολογία και η σχέση της με την τέχνη είναι αγαπημένα θέματα της Hustvedt), την οικογένεια, τα ναρκωτικά, την αγάπη, την απώλεια και την προδοσία. Έρωτας, καθημερινότητα, τέχνη, και τόσα άλλα, όλα μαζί.

Στην αρχή το What I Loved με έκανε να σκέφτομαι ότι κάπως έτσι θα έγραφε ο Κούντερα εάν τον απασχολούσε ποτέ η pop καλλιτεχνική σκηνή της Νέας Υόρκης. Ενδιάμεσα, και ενώ η προσωπική και καλλιτεχνική παρακμή των ηρώων διαφαίνεται και κορυφώνεται μοιάζοντας ολοένα και περισσότερο με θρίλερ, σκεφτόμουν ότι το βιβλίο μού θύμιζε το εφιαλτικό Dorian του Will Self (μια τρομακτική ανάγνωση του Dorian Gray στη σύγχρονη Νέα Υόρκη του καλλιτεχνικού παροξυσμού και των ναρκωτικών).

Όταν η Β. μού έκανε δώρο το What I Loved, το πρώτο πράγμα που μού είπε ήταν πως «H Siri Hustvedt είναι η γυναίκα του Paul Auster!». Όμως κακώς περίμενα ότι το βιβλίο θα φλέρταρε με τα γνωστά πλέον υπαρξιακά ερωτήματα του Auster. Αν και πρέπει να παραδεχτώ ότι όταν αργότερα διάβασα την αριστουργηματική Τριλογία της Νέας Υόρκης, κατάλαβα ότι η Hustvedt και ο Auster μπορεί να συζητούσαν για τα βιβλία τους πάνω από το μεσημεριανό τους φαγητό. Ή βάζοντας πλυντήριο.

Έρωτας, καθημερινότητα, τέχνη, και τόσα άλλα, όλα μαζί, δηλαδή.

 

Advertisements

One thought on ““I want the miles between us to be real and long. This will be our law.”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s