Will-they-Won’t-they για πάντα

Είχα χρόνια να διαβάσω καλό chick lit.

Κατ’ αρχάς όποια πει ότι δεν έχει διαβάσει ούτε ένα βιβλίο του τύπου “κορίτσι-αγάπησε-αγόρι-αυτός-δεν την-ήθελε-όμως-κατάλαβε-τι-θησαυρό-θα-έχανε-και-παρά-τους-χωρισμούς-και-τις ανυπέρβλητες-δυσκολίες-περπάτησαν-αγκαλιά-στο-ηλιοβασίλεμα” απλά ψεύδεται.

Κατά καιρούς διάβασα ένα σωρό ανοησίες όπως το Honeymoon της Amy Jenkins, στο οποίο ο σχεδιαστής του εξωφύλλου θα έπρεπε να πληρωθεί μακράν περισσότερο από την ατάλαντη συγγραφέα του (δηλαδή έλεος, ποιος κηπουρός ονόματι Ed θα σου έστρωνε την κρεβατοκάμαρα με τριαντάφυλλα και τελοσπάντων ποια γνωρίζει τον άντρα των ονείρων της στο μήνα του μέλιτος, είπαμε, διαβάζουμε ελαφρά βιβλία αλλά δεν είμαστε λοβοτομημένες). Πήρα διδακτορικό στα πνευματικά πονήματα του κυρίου Nick Hornby (ναι, το High Fidelity είναι αξεπέραστο και το Λονδίνο είναι η μοναδική πόλη που του ταιριάζει, το Σικάγο της ταινίας απλά δεν), και έφαγα πολλές Mars από το vending machine της εστίας μου περιμένοντας να δω αν η Jo θα τα φτιάξει με τον Josh στο The Nanny της Melissa Nathan. Πριν χρόνια κάηκα στον ήλιο της Ύδρας διαβάζοντας το Chasing Harry Winston της Lauren Weisberger, για να αποφανθώ ότι το βιβλίο αυτό απλά ήταν ανύπαρκτο. Μετά την Bridget Jones το χάος. Τα παράτησα λοιπόν, μεγάλωσα και λίγο, και είπα, σοβαρέψου, άνοιξε και λίγο Κούντερα, δε βλάπτει.

Βέβαια, και επειδή το αίμα νερό δε γίνεται, ακόμα και στο πιο σοβαρό βιβλίο η καρδούλα μου πέταγε όταν το πολυβασανισμένο ζεύγος φιλιόταν και κάλπαζε αγκαλιά σε μια παραλία πάνω σε ένα άσπρο άλογο (πράγμα που σπάνια γινόταν στον Κούντερα εδώ που τα λέμε).

Το καλοκαίρι που μόλις πέρασε (ή που ακόμα δεν έχει περάσει) έπεσε στα χέρια μου άλλο ένα πολυδιαφημισμένο βιβλίο. Το One Day του David Nicholls έχει ένα εξαιρετικό εξώφυλλο, όσο παιχνιδιάρικο και χρωματιστό χρειάζεται να είναι εξώφυλλο εύπεπτου πλην σκεπτόμενου love story για να μη χρειάζεται να ντρέπεσαι που το διαβάζεις. Το στόρι είναι απλό. Ο Dex και η Emma γνωρίζονται τη βραδιά της αποφοίτησής τους από το πανεπιστήμιο (εγώ ή/και ο περίγυρός μου έχουμε όλοι ήδη περάσει αυτή τη φάση), και το βιβλίο παρακολουθεί τις παράλληλες ή μη ζωές τους από την πρώτη τους δουλειά (και αυτό το έχω κάνει ήδη εγώ ή/και ο περίγυρός μου), τα ταξίδια τους, τις ευκαιριακές τους σχέσεις (κι εδώ τικ στο κουτάκι), το γάμο ενός (τικ), το παιδί (τικ), το χωρισμό (τικ τικ τικ), μέχρι τα 45 τους χρόνια (όχι τικ εδώ, είπαμε). Οι ζωές τους, οι παράλληλες και οι μεταξύ τους σχέσεις, όλα απλά και εν τέλει συγκινητικά. Στο δε τέλος, και μετά από πολλά χρόνια που είχε να μου συμβεί, εγώ μυξόκλαιγα μέσα στο πλοίο της επιστροφής από τις διακοπές ενώ γύρω μου κάτι ιταλάκια έπαιζαν ποδόσφαιρο με μία Αμίτα. Καθόλου δεν πτοήθηκα.

Ταυτίστηκα μια χαρά με τη δημιουργική (“είμαι λίγο φυτό αλλά βλέπομαι κιόλας, άρα είμαι έξυπνη”) Emma, ενώ από τη θέση του ωραίου, μοιραίου και τυχοδιώκτη Dexter πέρασαν όλοι στο μυαλό μου, από το μεγάλο ανομολόγητο και αποτυχημένο έρωτα του γυμνασίου, μέχρι τον κάθε έναν άσχετο τύπο που με έχει κεράσει ποτέ ποτό (και που μάλλον ως εκεί ήταν).

Αν αυτό δεν είναι η κρύα εκδίκηση του chick lit τότε δεν ξέρω τι μπορεί να είναι.

5 thoughts on “Will-they-Won’t-they για πάντα

  1. Κατ’ αρχάς όποια πει ότι δεν έχει διαβάσει ούτε ένα βιβλίο του τύπου “κορίτσι-αγάπησε-αγόρι-αυτός-δεν την-ήθελε-όμως-κατάλαβε-τι-θησαυρό-θα-έχανε-και-παρά-τους-χωρισμούς-και-τις ανυπέρβλητες-δυσκολίες-περπάτησαν-αγκαλιά-στο-ηλιοβασίλεμα” απλά ψεύδεται.

    Αν και γενικά προσπαθώ να ψεύδομαι όσο περισσότερο μπορώ, πρέπει να ομολογήσω πως δεν έχω διαβάσει ποτέ τέτοιο βιβλίο… φταίει βέβαια και το ότι μέχρι τα 17 τα μόνα μου αναγνώσματα ήταν κόμιξ και αθλητικές εφημερίδες…😛

  2. Το διάβασα κι εγώ και με απογοήτευσε κάπως. Διάβαζα ότι θα ήταν μια μεγάλη ιστορία αγάπης, και επειδή πάντα ψάχνουμε μια σωστή ιστορία αγάπης, όσο Κούντερα και Ντοστογιεφσκι κι αν έχουμε διαβάσει, το πήρα.
    Χαίρομαι όμως που σας ανακάλυψα (από την αναφορά στη στήλη του Βήματος) γιατί φαίνεται να έχουμε κοινά γούστα στα βιβλία!

    1. Μεγάλη ιστορία αγάπης δεν είναι. Συμφωνώ. Είναι όμως καλογραμμένο και διασκεδαστικό! Χαίρομαι κι εγώ πολύ που με ανακαλύψατε και που τώρα διβάζω το δικό σας blog!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s